بِسْــــــــــــــــــــــمِ اﷲِارَّحْمَنِ ارَّحِيم

1. Senin bir sünneti ihya etmen ile ALLAH'U TEALA ( c.c.) Rusya'nın Afganistan'ın atmış olduğu bombayı etkisiz hale getirir.
2. Bir Hoca yüzbin televizyondan daha tesirlidir.
3. Rabıta muhabbetle olur, muhabbette ittiba ile olur.İttiba edersen seversin ve sevilirsin.
4. Mektubattan uzak kalındığı an feyiz kesilir.
5. İnsanlar et gibi, ulema tuz gibidir. Tuzsuz et koktuğu gibi ulema ve sohbetinden mahrum kalanda çürür ve kokar.
6. Cenab-ı Hakk sana amel defterinin oku dediği zaman yanına da Kur'an-ı Kerim'i koyacak.
Soracak :" Bu günahı yaptın. Benim kitabımın neresinde buldun da yaptın, " buyuracak.
7. Kuşluk namazını terk etmek bana ölümden daha ağır geliyor, kılmamaktansa ölmek daha hayırlıdır.
8. Sarığı kabul etmeyenin Peygamberimiz ( s.a.v. ), Cebrail ( a.s. ), Allah-u Teala ( c.c. )'de kabul etmiyor.
9. Bir kimse bir defa Kelime-i Tevhid getirse ve ikinci defa getirmek istediğinde soluk alsa, bu arada ki boşlukta imanı tozlanır ya seyrek olarak veya hiç demezse.
10. Mevla Teala (c.c.)' dan başka neyi düşünüyorsan ona iman ediyorsun.
11. İmam-ı Rabbani ( k.s.) şöyle buyuruyor: " Bir şahıs şayet günahlarına devam ederse ve ondan hoşlanırsa, hoşlanan kimse münafıktır."
12. Dünya içinde herşey melundur, fakat zikrullah ile meşgul olan emri bil maruf nehy-i anil münker yapan okuyan ve okutan değildir.
13. Senin mektubu annen, baban, hanımın aldığı anda birkaç gün okumasınlar kenara koysalar, gücenirsin. Rabbin seni gördüğü halde ondan gelen mektubu hiç eline aldığın yok, utanman lazım.
14. Ottan, samandan süt yapan Allah (c.c.)'ya hayran kalmıyorsun da, kafirin elektriğine mi hayran kalıyorsun ?
15. Allah'ın selamından önce iyi günler, iyi geceler, iyi akşamlar alo vs. gibi kelimeleri kullanmak büyük günahtır.
16. Yedi yaşında ki bir çocuk kalbimizdekileri bilse dağların arkasına kaçarız. Mevla (c.c.) her şeyi biliyor, hiç utanmıyoruz.
17. Avrupa modasına uymak, namazı terk etmekten daha ağır geliyor.
18. Annenizin karnındaki çocukları okutun. Kendini, hanımını, çocuğunu seviyorsan arapça oku ve okut.
19. Televizyon seyreden dinini sevmiyor demektir.
20. Bu üç şey kimde olursa imanın tadını alır.
a) Allah-u Teala (cc.)'yı sevecek.
b) Peygamberimiz ( s.a.v.)'i sevecek.
c) Sevdiği kardeşini yalnız Allah-u Teala (c.c.) rızası için sevecek.
21. Bir kimse asılacağından korktuğu gibi imandan küfre döneceğinden de öyle korkacak.
22. Siz ilme ne kadar önem verirseniz ben de size o kadar önem veririm.
23. Bir insan altından camii yaptırsa, fakat mektubatı dinlemese bir şey yapmış sayılmaz.
24. 4000 sünnet-i seniyyeden fazla sünnet vardır. Bunlardan üç tanesini terk ediyorsam bana tabi olmayın.
25. Öleceğim zaman son nefesim kalsa, yine size okuyun derim.
26. Zikirsiz yapılan tefekkür, yazın yağan kara benzer.
27. Yaptığımız amel adet haline gelmiş, halbuki bir insan düşünse, ben Allah ( c.c.) mürakebesi altındayım. Melekler her saniyemizi yazıyor. Ancak o zaman ameller ibadet olur.
28. Sen nefsini hak ile meşgul etmezsen, nefis seni batıl ile meşgul eder.
29. Bir kimse emri bil maruf yapacağım diye yola çıksa sonra siyasetten bahsetse, onun azabını kimse ölçemez.
30. Her kim kadına bakarsa, gözlerine eritilmiş kalay dökülür.
31. " Bir kimse kadınlar açık gezse ne olur?" demiş olsa o adam mürted olur.
32. Dünya sevgisi insanı şaraptan daha sarhoş eder ve ateşe girmeye cesaret verir.
33. Sarıl bir hak dostuna, kurumuş yaprak gibi ezse'de ses çıkarma sakin ol toprak gibi.




Mahmud Ustaosmanoğlu Hazretleri

Peygamberimiz (s.a.v.) Efendimiz ümmetini, evlenip çocuk sahibi olarak çoğalmaya teşvik etmiş, çocukları sevmiş ve herkesin  sevmesini istemiştir. Kendileri deve üzerinde bir yerden gelirken çocukları görürse, onları devesine alır ve sevindirirdi. Çocukları sevdiği için rastladığı yerde selâm verir, böylece hem onların gönüllerini hoş eder, hem de terbiye ederdi.

Bir gün Hâlid bin Saîd (r.a.)isimli bir sahabî, yanına aldığı küçük kızı ile beraber Peygamberimiz (s.a.v.)'i ziyarete gelmişdi. Kız Habeşistan'da dünyaya geldiği için ona Habeş dili ile 'güzel kız'diye hitap etmiş, onu yanına almış, kızın kendisi ile oynamasına ve bu arada, iki kürek kemiği arasındaki 'peygamberlik mührü'ile oyalanmasına izin vermişti. Bilâhare kendisine bir yerden etrafı işlemeli kumaş parçaları hediye edilmiş, bunu kime vereceğini bir müddet düşündükten ve yanındakilere sorduktan sonra, Hâlid'in bu küçük kızını çağırtarak kumaşları ona vermiştir. Bir başka gün yoksul bir kadın, iki çocuğu ile beraber Hz.Âişe'ye gelir. Âişe vâlidemiz bunlara, verecek başka bir şey bulamadığı için, bir tek hurma verir, kadın da bu hurmayı iki parçaya böler ve çocuklarına verir. Müsâfirler ayrıldıktan sonra Resûlüllah (s.a.v.) Hz.Âişe'nin yanına gelince, Âişe vâlidemiz hâdiseyi kendilerine anlatır.  Efendimiz şu cevabı verirler:
'Allah, kimlere çocukları sevdirir, onlar da hakkıyla severlerse ateşten kurtulurlar.'

Çocukluğunu Peygamberimiz(s.a.v.)'inyanında geçiren Hz. Enes (r.a.), Resûlüllah'ın şöyle buyurduğunu nakletmiştir:
'Uzunca kılmak üzere bir namaza durduğum zaman, bir çocuğun ağladığını duyarsam, namazımı kısaltırım; çünkü çocuğun ağlaması anneyi üzer."

O'nun çocuklara karşı sevgisi ve merhameti yanlızca Müslüman çocuklarına ait değildir. Bir savaşta, iki ordu arasında kalan birkaç çocuk ölmüştü. Sonradan Resûlüllah (s.a.v.)vaziyeti haber aldı ve son derece üzüldü. Ashab O'nun bu derece üzüldüğünü görünce
'Ey Allah'ın Resûlü!Niçin bu kadar üzülüyorsunuz, onlar nihayet kâfir çocukları değil mi? dediler ve şu cevabı aldılar:
'Bu çocuklar, Allah'a şirk koşan kâfirlerin çocukları da olsalar, dikkat ediniz; çocukları öldürmeyiniz, aslâ çocukları öldürmeyiniz! Her insan, Allah'ın insan rev'ine verdiği fıtrî hususiyetlerle doğmaktadır!'

Efendimiz (s.a.v.) elindeki meyveleri en küçük çocuklara verir, onları sever, okşar ve öperdi. Birgün yine çocukları severken bir bedevî gelmiş,
'Siz çocukları böyle severmisiniz? Benim on torunum var, daha bir tanesini kucağıma alıp sevmedim' demişti.
Resûl-İ Ekrem (s.a.v.),
'O halde Allah seni, şefkat duygusundan mahrum etmiş'buyurdu.

Kâinat, yüzü suyu hürmetine hürmetine yaratılan Sevgili Peygamberimiz, Mekke'den Medîneye ulaştığı sırada ensâr kızları -diğer kalabalık içinde- karşılamaya çıkmış, kasîdeler okumuşlardı... Bu çocukları okşadı ve onlara sordu:
'Beni sever misiniz?'hepsi birden 'evet'diye cevap verdiler; O da,
'Bende sizi, hepinizi seviyorum'buyurdu.